അയാള് നടക്കുകയായിരുന്നു,ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ലാത്ത യാത്ര .ആ യാത്രയില് അയാളുടെ ഓര്മയില് കൂടി പലതും വന്നു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു .തന്റെ നാടും തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന വീടും ,അവിടുത്തെ കളിയും ചിരിയും സുഖങ്ങളും സന്തോഷ മുഹൂര്ത്തങ്ങളും എല്ലാം ... എല്ലാം അയാള് ഓര്ത്തു.കുറെ ഏറെ നടത്തത്തിനു ശേഷം അല്പം ഇരിക്കനമെന്നു അയാള്ക്ക് തോന്നി,അയാള് ഒരു മരത്തിന്റെ തണലില് ഇരുന്നു.ആള് പെരുമാറ്റം നന്നെ കുറവ് ആ വഴിയില് ,ചുറ്റിനും വൃക്ഷങ്ങളും കൂട്ടിനു പക്ഷികളുടെ കലപില ശബ്ദങ്ങളും മാത്രം ,താന് വളരെ അതികം ദൂരം പിന്നിട്ടു എന്ന് അയാള്ക്ക് അപ്പോഴാണ് തോന്നിയത്,പൂര്വകാല ചിന്തകള് അയാളിലേക്ക് വീണ്ടും ഓടിയെത്തി ,തന്റെ കുടുംബം ,അച്ചന്റെ മുഖം ഓര്ത്തെടുക്കുവാന് അയാള് ആവുന്നത്ര ശ്രമിച്ചു,പക്ഷെ എവിടെയൊക്കെയോ ഒരു അവ്യക്തത ,കാരണം അയാള് തന്റെ അച്ഛന്റെ മുഖം വളരെ അപൂര്വമായേ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ,അതും നന്നെ ചെറുപ്പത്തില്,അയാള്ക്ക് തന്റെ അമ്മയായിരുന്നു എല്ലാം ,തന്നെ വളരെയധികം സ്നേഹിച്ച തന്റെ അമ്മ തന്നെ ഒരു നിലയില് എത്തിക്കുവാന് എന്തെല്ലാം കഷ്ടപാടുകള് സഹിച്ചു?പക്ഷെ അവര്ക്ക് അത്മസംത്രിപ്തികായി എങ്കിലും അല്പം മാറുവാന് കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നോര്ത്ത് അയാള് വിലപിച്ചു,പക്ഷെ എല്ലാം വിധിയുടെ ഒരു കളി ,താന് ഇന്നും അലഞ്ഞു തിരിയുന്നു,ഒരു അനാധനെ പോലെ....ചിന്തകള് അയാളെ പതുക്കെ ഒരു മയക്കത്തിലേക്ക് തള്ളി വിട്ടു ,
വളെരെ യധികം സമയം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.അകലെ വാഹനത്തിന്റെ ശബ്ദം ,തന്നെ ആരോ വിളിക്കുന്നതായി അയാള്ക്ക് തോന്നി ,അയാള് പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു ,അയാള്ക്ക് തോന്നിയതല്ല എന്ന് അയാള്ക്ക് മനസ്സിലായി ,മുന്നില് കറുത്തു മെലിഞ്ഞ ഒരു പുരുഷ രൂപം ,അതിന് ഒരു അന്പത് വയസ്സിനു മുകളില് പ്രായം തോന്നിക്കും എന്നയാള്ക്ക് തോന്നി ,ആ രൂപത്തിന്റെ കണ്ണുകളില് കഷ്ടപ്പടിന്റെയും ത്യാഗത്തിന്റെയും ചിത്രങ്ങള് അയാള്ക്ക് കാണുവാന് കഴിഞ്ഞു .ആ രൂപം പോടുന്നെനെ അല്പം ഗാംബീര്യം കലര്ന്ന സ്വരത്തില് ചോദിച്ചു "ആരാടോ താന്?എന്നെതാ ഇവിടെ ഒറ്റക്കിങ്ങനെ?"അയാള്ക്ക് ഒന്നും സംസാരിക്കുവാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല ,പോടുന്നെനെ ഗാംബീര്യ സ്വരം വീണ്ടും " എന്തെടോ തന്റെ പേരു ?ഇവിടെങ്ങും ഇതിന് മുന്പ് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ?"അയ്യാള് ആ രൂപത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഒന്നു നോക്കി ,എന്ത് പ്പരയണം ,"ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ താന്" വീണ്ടും ആ രൂപം ,എന്തെങ്കിലും പറയണം എന്ന് അയാള്ക്ക് തോന്നി "ഞാന് അല്പം ദൂരെ നിന്നാണ്" ആ രൂപം തന്നെ തന്നെയാണ് നോക്കുന്നതെന്ന് അയ്യാള്ക്ക് തോന്നി ,"ഇവിടെ ആദ്യമയിട്ട"അത്രയും പ്പരഞ്ഞപ്പോള് ആ രൂപം ഒന്നു മൂളി ,"പിന്നെ?" വീണ്ടും ആ രൂപം "ഞാന് എന്റെ ...എന്റെ പേരു രവി എന്നാ "ആയിക്കോട്ടെ ,താന് വല്ലതും കഴിച്ചോ?"വീണ്ടും ആരൂപം ,സത്യത്തില് അയാള് അല്ല രവിക്ക് നന്നെ വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,എങ്കിലും അയ്യാള് അത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല ,രവി അയളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ,"വാടോ" ആ രൂപം പ്പറഞ്ഞു ,രവിക്ക് ഒന്നും പ്പരയുവാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല ,"പേടിക്കെന്ടെടോ കുഴപ്പമില്ല ,താന് പേടിക്കാതെ വാടോ"ആ രൂപം നിര്ബന്ധിച്ചു ,"എന്നെത തനിക്ക് പേടിയാ?" ,"അല്ല " രവി പ്പറഞ്ഞു ,"എന്നാല് പോരെ "അയാളുടെ നിര്ബന്ധം സഹിക്കാതെ രവി എഴുന്നേറ്റു ,ആ രൂപം മുന്നേ നടന്നു ,കുറച്ചു നടന്ന ശേഷം തിരിഞ്ഞു നന്ന് ,രവി അപ്പോഴും അവിടെ തന്നെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.പിന്നെ പതുക്കെ രവിയും നടക്കാന് തുടങ്ങി.
.
